[Home]
[Email]

 

Floating Island, Leiden 1990

 

 

Oost-Brabant, donderdag 11 juli 1991

Udense stichting exposeert in Leiden en bouwt theehuis in Venray
De Lutteltuin legt nadruk op interactie met publiek

door SIERT HOEKSEMA

UDEN - Het klinkt voor regio Oostbrabant misschien ietwat ver weg, maar in Leiden wordt tijdens de Leidse Lakenfeesten, van 4 juli tot en met 8 augustus, een kunstmanifestatie gehouden. Datgene wat ons terugvoert naar het Brabantsche, of liever gezegd het Udense, is het feit dat aan die manifestatie de Udense Stichting 'De Lutteltuin' deelneemt. Concreet gezegd maakt zij met het kunstobject getiteld 'Negatieve Navigatie' een belangrijk deel uit van het project 'Floating Islands' zoals tijdens deze kunstmanifestatie in Leiden te bezichtigen is. Maar er is behalve deze activiteit van De Lutteltuin nog een andere die de aandacht verdient op de cultuurpagina van deze week
In de nabijheid van het Hemel rijk ligt een lap grond van ongeveer 1500 vierkante meter enigs zins boven het landschap uit verheven. In de volksmond het 'Luttelveld' geheten. Een jaar of vijf geleden is de grond gekocht door een groep kunstenaars die het terrein opnieuw als 'tuin' aangelegd hebben. De naam 'Lutteltuin' sprak vanaf dat moment voor zich. Het was bedoeld als ruimte om aan grotere kunstobjecten te werken. Men bouwde een houten gebouw dat functie deed en nog steeds doet als atelier. De Lutteltuiners maakten de afgelopen jaren grote sprongen voorwaarts en hebben inmiddels hun imago dermate opgevijzeld dat er plannen zijn om met behulp van subsidie een stenen bouw te realiseren op het terrein. Stichting De Lutteltuin blijkt meer dan bescheiden successen te oogsten in Nederland. De geestelijke vader, zonder zichzelf zo te willen noemen, kun je stellen, is Antoon Versteegde. Als beroepskunstenaar mag hij wellicht te bescheiden genoemd worden, maar aan de andere kant: de manier van werken van De Lutteltuin is volgens hem uniek. Antoon legt uit: "Er is een warme belangstelling voor onze manier van werken, zowel vanuit de publiekskant als vanuit de subsidiërende instanties. Stichting De Lutteltuin is eigenlijk in het leven geroepen om de grootse artistieke gedachten die er bij enkelen van onze groep leefden ook daadwerkelijk realiseerbaar te maken. Er worden niet alleen goede artistieke afspraken gemaakt maar ook vooral de zakelijke kant heeft op deze manier een veel breder draagvlak. Kunstenaars zijn immers veelal sluitposten op een culturele begroting en door middel van een stichting sta je sociaal sterker in je schoenen."

Uniek
Wat is er dan zo uniek aan De Lutteltuin? Als ik de verbale stortvloed van Antoon bondig citeer komt er ongeveer het volgen de idee uit tevoorschijn: "De Lutteltuin probeert de toegankelijkheid van kunst te vergroten door juist het publiek de gelegenheid te geven zelf actief aan het totstandkoming van het kunstobject deel te nemen." Het devies 'interactieve kunstvorm' staat hoog in het vaandel bij de kunstenaars van De Lutteltuin. Zelf omschrijven zij die doelstelling als volgt: 'De Lutteltuin heeft zich sinds haar oprichting ontwikkeld tot een proeftuin waar de grenzen tussen de scheppende kunstenaar en het toeschouwend publiek voortdurend verlegd worden en waar de scheiding tussen verbeelding en werkelijkheid steeds weer wordt doorbroken'. Wezenlijk van hun artistieke projecten die altijd in de open lucht plaats vinden is dat er vaak op water gewerkt wordt, maar ook dat de ruimtelijke objecten zelf zo groot van aard zijn dat er altijd met een groep kunstenaars aan gewerkt wordt. Hoe verlegt De Lutteltuin de grenzen tussen kunstenaar en publiek? Antoon Versteegde praat over verschillende kwaliteitsniveaus als hij het heeft over het omgaan met publiek. Echter naar zijn zeggen is het meest belangrijke daarvan dat de mensen door het zelf meebouwen en meewerken aan een kunstobject meer waardering gaan krijgen voor iets dat in feite abstracte kunst is.

Bamboestokken
Interessant is te weten dat Lutteltuin altijd vooraf aan het eigenlijke project een locatieonderzoek verricht. In Leiden heeft de omgeving van het te plaatsen kunstwerk eerst een degelijk artistiek onderzoek ondergaan. Nauwkeurig zijn de afmetingen van de Wittepoortsbrug en de straat met aangrenzende trottoirs opgemeten, alvorens de kunstenaars van 900 bamboestokken en 360 piepschuimblokken met behulp van omstanders in ongeveer vier dagen tijd hun definitieve kunstwerk met de naam 'Negatieve Navigatie' voltooid hebben. Een ruimtelijk object dat drijft op het water voor genoemde Wittepoortsbrug. De titel verklaart dat het object een invulling van de restvorm, het zogenaamde negatief, van de brug wil zijn. De objecten zijn als het ware zo in de brug te schuiven. Telkens weer tracht de groep met hun bouwwerken de onderbewuste beleving of sfeer van een bepaald gebied te versterken of te verzinnebeelden. Zij zijn pas echt in hun opzet geslaagd als de omwonenden het kunstwerk, nadat het afgebroken is, gaan missen.

Zeggingskracht
Een ander mooi voorbeeld van zeggingskracht van kunst vormt het 'Tweehuis-project' in Venray waar vandaag (donderdag 11 juli) door de wethouder van cultuur in het Sint Odapark, een voormalige nonnentuin, de eerste 'steen' wordt gelegd van de kopie van het oude theehuis van de nonnen. Antoon: "Het oorspronkelijke theehuis staat nog steeds in het park, maar bevindt zich in zeer bouwvallige staat. Alleen onmiddellijke restauratie kan het gebouw nog redden. Wij maken een kopie van bamboe van dat theehuis. Ook hier hebben we eerst de omgeving van het bouwval en het huis zelf goed op ons in laten werken alvorens tot dit idee gekomen te zijn. In feite wil dit project een hommage zijn aan het 90 jaar oude gebouw waarvan de toekomst in handen is van de gemeente. Hel antwoord op onze artistiek bijdrage is aan de gemeente Venray. Ik vind dat een sterk voorbeeld van zeggingskracht van kunst. Wie weet leveren we een bijdrage tot restauratie van het gebouw, zoniet dan vormden wij een laatste eerbetoon." De kunstmanifestatie waarvan het Tweehuis onderdeel is heet 'Beeldende Kleding' en speelt van 20 september tot 20 oktober aanstaande. De Lutteltuin is allesbehalve een luttel fenomeen. De grondgedachte om door middel van een ludiek element, als je dat zo mag noemen, zowel kunstenaar als potentiële kunstminner nader tot elkaar te laten komen is niet alleen nobel, maar ook zeer zeker origineel. Zelf formuleren zij het als volgt: 'De Lutteltuin geeft de kunstenaar en zijn werk de plaats die ze verdienen: midden in het maatschappelijke leven. De Lutteltuin heeft daarmee een eigen positie verworven naast andere kunstinstellingen en is uitgegroeid tot een centrum van activiteit dat niet meer weg te denken is uit de wereld van de eigentijdse beeldende kunst'.




[Home]

 www.versteegde.nl

[TOP]

[Email]