"le kiosque à musique"
kun je meemaken in Vlissingen van
26 juli-3augustus 1985 bij het Straatfestival op de Boulevard,
aanvang 22.00 uur, entree 5 gulden.
programma:
ouverture
dia discotheque
aria / recording
improvisation du disque
aria / replay
toucher les cordes / recording
aria / replay replay
toucher les cordes / replay
De rol van het publiek binnen "le
kiosque à musique" brengt hen in de nog onwennige
situatie van aktief aanwezig moeten zijn bij een muziekuitvoering.
Vooral het 'platte' in de hedendaagse muziekcultuur wordt er
verbannen door een zodanige opstelling te nemen voor de presentatie,
dat één bepaald gezichtspunt of luisterhoek nimmer
een kompleet beeld kàn geven van het gebeuren. Het publiek
wordt aldus gedwongen om zich te verplaatsen, te bewegen en telkens
wisselende standpunten in te nemen, om er zo achter te komen
dat eenieder andere ervaringen heeft en ieders aanwezig zijn
in deze uniek genoemd mag worden. Deze constatering verleent
de toeschouwer enige betekenis binnen het totaalproject.
"le kiosque à musique"
en een verhaal vooraf:
In het voorjaar van 1982 vond Antoon Versteegde
een groot aantal poppenkoppen bij Cadiz (Spanje) op het strand
van de Atlantische Oceaan, aan de monding van de Middellandse
Zee. Op onverklaarbare wijze bleken hier deze door zee, algen
en oliën aangetaste poppenledematen na lange omzwervingen
weer aan land te komen. De verwrongen gezichten spraken boekdelen
over verre landen en schrikwekkende oorlogstaferelen en afslachtingen.
Versteegde probeert nu aan een vertaling hiervan te werken door
middel van de diapresentaties die een belangrijk visueel onderdeel
vormen.
"...De sfeer die in musea zo doods
aanwezig is heeft het kijken van mensen naar kunst sterk bepaald;
alsof er lijken aan de muur hangen, waant men zich in catacomben
waar niet hardop geleefd mag worden..."
"...De televisiebeelden van uit
gemoorde kampen lijken op een oogverslag van een museumwandeling
waarbij emoties worden gevangen in clichés: in het Straatje
van Vermeer ligt een dode Arabier..."
"...Het boeit me meer om fragiele
bouwsels te maken en te wachten tot een storm opsteekt, dan voortijdig
tot conserveren over te gaan en het leven uit te bannen..."
"...De logica waarop de constructie
van mijn objecten is gebaseerd, gebruik ik nu ook om geluiden
te ontleden en binnen de installatie te plaatsen..."
"...De toehoorder kan zo geen passieve
rol meer spelen: zijn plaats en benaderingswijze maken hem bewust
van zijn aanwezig zijn binnen de installatie, wat hem een betekenis
verleent."
De beeldend kunstenaar Antoon Versteegde
genoot zijn opleiding aan de Koninklijke Akademie voor Kunst
en Vormgeving te 's-Hertogenbosch. Aanvankelijk richtte zijn
ontwikkeling zich op het vervaardigen van tweedimensionale monumentale
schilderingen. Na een twaalf maanden durende studiereis door
Zuid Europa en Noord Afrika zocht hij een mogelijkheid om eigen
autonome ruimten te creëren die hem in staat stellen om
zijn werk onafhankelijk te kunnen exposeren; dit leidde tot de
verplaatsbare installatie "Staketsels '84" die vorig
jaar o.a. ook in Vlissingen te zien was. Binnen deze ruimtelijke
opstellingen paste Antoon Versteegde gaandeweg steeds meer geluids-
en theatertechnieken toe, om een verstilling rond zijn werk tegen
te gaan. Jongstleden juni vond de laatste opstelling plaats in
het vondelpark te Amsterdam (Wigwamsterdam),
waarbij de fonteinen in de vijver het ruim 15 meter hoge, drijvende
bouwwerk maakten tot een theatraal gebeuren.