|
[Home] [Email] |
Concept voor
OBSERVATORIUM
DE VIJF WINDSTREKENEen kunstproject van Antoon Versteegde voor de Gouverneurstuin en een
aantal andere locaties in de gemeente Assen - van mei tot september 1999
OBSERVEREN
Sinds de oudheid heeft de mens zich bezig gehouden met de bestudering van zijn directe omgeving, van de aardbol en van het heelal. Van oudsher bouwde hij constructies die zijn waarneming en registratie moesten vergemakkelijken: de observatoria. Ze waren al in gebruik in de oude culturen van Chaladeeën, Egyptenaren en Chinezen, maar pas in 1561 werd in West-Europa het eerste observatorium gebouwd in Kassel. In 1675 werd het observatorium van Greenwich opgericht en honderd jaar later bezaten de meeste grote steden van Europa een eigen sterrenkundig observatorium. Dit jaar is Assen aan de beurt. Dat is via deze site ook te volgen via internet.
DE GOUVERNEURSTUIN...
Van mei tot september 1999 wordt voor de 10e keer een beeldenten-toonstelling georganiseerd in het stadspark de Gouverneurstuin in Assen. De organisatie van de tentoonstelling is in handen van de werkgroep de Gouverneurstuin, een samenwerkingsverband van de gemeente Assen, het Centrum Beeldende Kunst Drenthe en het ICO Centrum voor Kunst en Cultuur.
...EN DAARBUITEN
Tot nu toe hebben de beeldententoonstellingen zich ruimtelijk beperkt tot het stadspark de Gouverneurstuin in het centrum van Assen. De werkgroep de Gouverneurstuin meent dat 10 jaar De Gouverneurstuin een goede reden is om naast de expositie in dit park ook elders in de stad beelden te plaatsen. In relatie met de tentoonstelling worden er activiteiten georganiseerd, zoals rondleidingen in de Gouverneurstuin door de kunstenaar, workshops met amateurs en lezingen; dirt in het kader van Drenthe Binnenbeeld Buitenbeeld.
FORSE BEELDEN
Het plan voor 1999 beoogt een tentoonstelling van een aantal forse beelden. Het is de bedoeling dat een aantal beelden vervaardigd wordt in samenwerking met opleidingsinstituten en belangstellenden. Na een oproep in BK-informatie in oktober 1998 besloot de werkgroep de Gouverneurstuin om alle beelden door beeldend kunstenaar Antoon Versteegde te laten ontwerpen. Hij heeft de nodige ervaring met dergelijke grootschalige, interactieve projecten en het materiaal dat hij gebruikt (bamboe) is inmiddels succesvol gebleken als je met groepen vrijwilligers in korte tijd beelden van groot formaat wilt realiseren. Ook de bouwtechniek (bamboestiek) waarbij de stokken aaneengeknoopt worden met elastiek, is makkelijk over te dragen op mensen die spontaan willen meewerken.
Eik met Elf Stenen,
Antoon Versteegde, 1993
Zo realiseerde Versteegde ondermeer kunstprojecten in Frankrijk (1989), Zwitserland (1992), België (1986), Denemarken (1997), Duitsland (1997) en op tal van plaatsen in Nederland. Al zijn werk is tijdelijk en inmiddels dus verdwenen. Maar je kunt het nog wel zien op internet: www.versteegde.nl
VRIJHEID MET ELKAAR
In aansluiting op een verzoek van het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft de werkgroep de Gouverneurstuin voor dit jaar als thema gekozen 'Vrijheid maak je met elkaar'. Want op 5 mei wordt in Assen het startsein gegeven voor de nationale bevrijdingsfeesten, waarbij zowel tal van hoogwaardigheidsbekleders als verschillende media in de stad aanwezig zullen zijn. Dat is dus een ideale gelegenheid om meteen ook de beelden in de Gouverneurstuin aan pers en publiek te presenteren. Bovendien komt er op verzoek van het Comité 4 en 5 mei op deze dag een bijpassend kunstproject waarbij duizend inwoners van Assen vanuit de vijf betrokken wijken in optocht naar de Brink zullen trekken. Daar zal elke deelnemer een bijdrage leveren aan een gemeenschappelijk beeld. Doordat iedereen bovendien zijn bijdrage kan voorzien van zijn naam en/of persoonlijke boodschap, vormt elk onderdeel weer de personificatie van één bepaalde inwoner en vertegenwoordigen deze bijdragen samen de hele bevolking.
DUIZEND VLAGGEN
Voor de ceremoniële optocht op 5 mei worden uit elk van de vijf stadsdelen 200 mensen uitgenodigd om een speciaal banier te maken onder het motto 'Vrijheid maak je met elkaar'. Iedereen krijgt een witte vlag waarop een bepaald logo in één van de vijf wijkkleuren is voorgedrukt. Tijdens workshops worden mensen geholpen om hun eigen verbeelding van het thema te bedenken. Dat kan ondermeer door een afbeelding of door een tekst die met verschillende teken- en schildermaterialen kan worden neergezet. Op 5 mei worden de aan bamboestokken bevestigde vlaggen naar de startlocatie gebracht waar de deelnemers zich verzamelen voor een optocht (onder begeleiding van muziek) naar de Brink. Daar aangekomen worden de banieren in een speciale constructie geplaatst, zodat ze met elkaar een imposant object vormen. Alle vlaggen gezamenlijk stralen veelkleurigheid en diversiteit uit. Zo wordt het thema symbolisch in beeld gebracht. Het vlaggenproject vormt zo de ouverture van het kunstproject "ObservatoriuM De Vijf Windstreken".
WINDRICHTING
Als in onze dampkring de lucht eigenmachtig van een plaats met hoge luchtdruk naar een gebied stroomt waar een lagere luchtdruk heerst, waait de wind voor ons begrip uit een bepaalde richting. Om die ogenschijnlijk willekeurige natuurkracht te kunnen duiden, verdelen we hem in een bepaald aantal hoeken, de windstreken. Daartoe gebruiken we ondermeer een kompas.
KOMPAS
Iedereen weet hoe een kompas eruit ziet, maar als instrument is het pas nuttig als je het ook kunt gebruiken. In het kompas bevindt zich een magneetnaald die steeds naar het magnetische noorden wijst. Onder de naald zie je de afbeelding van een windroos, verdeeld in 360 graden, te beginnen vanaf het noorden over het oosten en het zuiden naar het westen. Om alle windrichtingen van het kompas werkelijk met de afgesproken windstreken te doen overeenstemmen, draai je het kompas zo dat de noordpunt van de magneetnaald overeenkomt met het noorden van de schijf, zodat het kompas ook de andere aardrijkskundige hoeken van onze planeet aanduidt.
PLAATSAANDUIDING
Windrichtingen zijn oorspronkelijk dus richtingaanduidingen die we ge-bruiken om aan te geven waar de wind vandaan komt. Wij gebruiken die windstreken dagelijks, bijvoorbeeld om het weerbericht te kunnen begrijpen. Maar ook op onze landkaarten wordt steeds weer gebruik gemaakt van een indeling in vier windstreken. We spreken dan over de vier hoofdwindstreken, waarmee we noord, oost, zuid en west bedoelen. De oorspronkelijke indeling van de aarde in windstreken wordt intussen echter ook gebruikt voor politieke doeleinden. Terwijl men de namen van de windstreken doorgaans met een kleine letter schrijft, geven we ze zelfs een hoofdletter als ze gebruikt worden als politieke entiteit of de aanduiding van een gebied. Voorbeeld: noord, het zuiden, oost en west, het oosten van de Ardennen, maar: het Westen (politieke entiteit), het Noorden (de noordelijke provincies), de Oost-West of Noord-Zuid verhoudingen. Onze etiketten voor de verschillende windstromen worden inmiddels dus net zo gemakkelijk geplakt op de verschillende politieke stromingen die we observeren.
VIJF WINDSTREKEN
Observaties worden altijd zo nauwkeurig mogelijk geregistreerd, waarbij veelvuldig gebruik wordt gemaakt van de vier windstreken. Toch moeten we blijven beseffen dat de wind soms uit een andere hoek waait, omdat de elementen niet ondergeschikt zijn aan de willekeurige waarden en normen die wij onszelf, maar vooral ook anderen opleggen. De vijf locaties die participeren in het projectplan voor "De Vijf Windstreken" kunnen niet worden geregistreerd of aangeduid met het etiket dat we zo graag op onze vier windstromen plakken. De hokjesgeest waarin andere zaken wellicht zo makkelijk zijn te vangen, mag nooit van toepassing zijn op de wereld om ons heen of op de (mede)mensen die we waarnemen. Want wat de één voor waar aanneemt, hoeft een ander persoon niet eender te observeren.
ZES KLEUREN
Zoals de Olympische vlag is opgebouwd uit vijf verschillend gekleurde ringen (blauw, geel, zwart, groen en rood) op een witte ondergrond, zo krijgen deze kleuren ook in Assen een symbolische betekenis: ze verte-genwoordigen de vijf buitenlocaties die weer model staan voor de vijf werelddelen die met elkaar vrede sluiten. Elke locatie krijgt één van die vijf kleuren als herkenningsteken. Dat vertaalt zich onder meer in de kleur van de knooppunten van de bamboe constructies die er geplaatst worden. De stokken worden met brede postelastiek in één van die vijf kleuren aan elkaar bevestigd, terwijl de centrale basisconstructie in de Gouverneurstuin voornamelijk met witte elastiek aaneengeknoopt wordt.Elders in het park staan vijf afzonderlijke beelden, die uitsluitend met één kleur elastiekjes worden gemaakt. Deze beelden hebben afmetingen tot 6 meter doorsnee en verwijzen naar grote beelden (met afmetingen tot 12 meter) die op de vijf andere locaties in de stad gebouwd worden in samenwerking met de bewoners.
ZEVEN LOCATIES
Naast het Vlaggenproject op de Kleine Brink en het centrale, grote beeld in de Gouverneurstuin zullen er verspreid in dit stadspark nog een vijftal kleinere beelden (modellen - schaal 1:2) komen te staan, die als uitgangspunt dienen voor de grotere beelden die later in de wijken gemaakt kunnen worden. Deze installaties zullen pas in een later stadium gebouwd worden, een en ander in overleg met de opleidingsinstituten en verenigingen die hieraan hun medewerking verlenen.
De zeven locaties die het uitgangspunt vormden in het oorspronkelijke projectplan van Antoon Versteegde, zijn achtereenvolgens:
1 Centrum / De Gouverneurstuin
2 Centrum / Kleine Brink
3 Industrieweg / Haven kade
4 Sluisdennen / Valkenstein / Platolaan
5 Beilerstraat / verzorgingstehuis De Boshof
6 Provinciehuis / Westerpark
7 Maria in Campis Laan / vijver bij De Wijde Blik
DE DROOM VAN DE KUNSTENAAR
Beeldend kunstenaar Antoon Versteegde (1953) bedenkt levensgrote beelden die in hun ruimtelijke beleving wél in zijn hoofd passen, maar niet in zijn atelier. Daarom ontwerpt en bouwt hij op locatie tijdelijke installaties waarmee hij het stollingsproces van zijn fantasie visualiseert. Zo wordt de illusie heel even werkelijkheid en kan het publiek zijn ervaring delen. In de visie van Versteegde is vooral het nabeeld van blijvende waarde: de gedachte aan wat voorbij is, het voorstellingsvermogen dat de toeschouwers in staat stelt om zich het beeld te herinneren. Het droombeeld van de kunstenaar wordt zo verankerd in het collectieve geheugen, als een immaterieel, cultureel erfgoed dat in de herinnering blijft bestaan. Daarmee is projectlocatie voor de toeschouwers daadwerkelijk veranderd.
Versteegde volgde de opleiding monumentale en textiele vormgeving van de kunstacademie in 's-Hertogenbosch. Hij zoekt zijn artistieke vrijheid vooral buiten de muren van de gevestigde instituten en expositieruimtes, op openbare locaties die voor iedereen toegankelijk zijn. Vooral de directe feedback van toeschouwers stimuleert hem tot zijn grensverleggende projecten.
Al zijn werk is tijdelijk - en inmiddels dus verdwenen. Maar je kunt het bijvoorbeeld nog wel zien op internet: www,versteegde.nl
Verslag met foto's van het gerealiseerde project
© Antoon Versteegde, 1999
Millsebaan 42, NL-5402LW Uden
email: antoon@versteegde.nl
[Home]
www.versteegde.nl [TOP]
[Email]